Yakov Shudrikh

With the night my silky dreams dissolved.
With the night my quiet singing stopped.
With the day, my poem arrived swimming
on the storm with a fierce echoing sound.

With my eyes facing the tumult of generations,
with my heartbeat in tune with my peers’ commotion,
I go about on an earth red-hot from slaughter
and mingle my poem with the mighty choir.

Just yesterday I swallowed the gold of the stars,
scarcely swaying with the soft stir of the leaves.
I wanted to traverse my life with the ease
of winging birds and the grace of deer.

But my serene wish was torn asunder
as I was enveloped by real happenings.
Harsh menacing acts kept occurring
and my dream intruded like a traitor.

And the golden wonder melted from my poem
because wonders themselves don’t weave a tale.
The tale proceeds on crutches, with bandages,
and the writer’s poem is born out of pain.

With the night my silky dreams dissolved.
With the night my quiet singing stopped.
Harken to my shout, my loud symphony
of a world coming with fresh sparkle and joy!

Translated by Miri Koral

מיט דער נאַכט

יעקב שודריך

מיט דער נאַכט איז צערונען מײן זײדענער חלום,
מיט דער נאַכט איז פארגאנגען מײן שטילער געזאַנג.
מיטן טאָג אזױ ראש און אױף שטורעם צו שװימען
איז געקומען מײן ליד מיט א הילכיקן קלאַנג.

מיט די אױגן געװענדט צום געטומל פון דורות,
מיטן האַרץ באַװעגט מיטן רױש פון מײן דור.
גײ איך אום אױף דער ערד, װאָס צעגליט איז פון שלאַכטן
און מיש אױס מײן ליד אינעם מעכטיקן כאָר.

כ’האָב ערשט נעכטן געשלונגען דאָס גאָלד פון די שטערן,
קױם זיך באַװעגט מיטן שטילן באַװעג פון די בלעטער,
געװאָלט מיט דער לײכטקײט פון פליענדיקע פײגל,
און מיט פלינקײט פון הירשן איבערן לעבן קלעטערן.

איז מײן שטילער פאַרלאַנג געװאָרן צעפליקט און צעריסן
װײל ס’האָבן מיך ארומגערינגלט געשעענישן קאָנקרעטע,
ס’זײנען אױפגעגאַנגען האַרבע דראָענדיקע טאַטן
און מײן חלום איז געװאָרן אַ שטערונג, א פארעטער.

איז אַנטרונען פון ליד די שטילע גאָלדענע װונדער
װײל װונדער אלײן װעבן נישט קײן געשיכטע,
די געשיכטע גײט אױף קוליעם און באַנדאַזשן,
און אין װײען װערט געבױרן ס’ליד פון דיכטער.

מיט דער נאַכט איז צערונען מײן זײדענער חלום,
מיט דער נאַכט איז פארגאנגען מײן שטילער געזאַנג.
הערט־זשע אױס מײן געשרײ, מײן הױכע סימפאָניע
פון א װעלט, װאָס קומט מיט פרישער פרײד און בלאַנק!

מיט דער נאַכט

יעקב שודריך

מיט דער נאַכט איז צערונען מײַן זײַדענער חלום,
מיט דער נאַכט איז פֿאַרגאַנגען מײַן שטילער געזאַנג.
מיטן טאָג אַזױ ראַש און אױף שטורעם צו שװימען
איז געקומען מײַן ליד מיט אַ הילכיקן קלאַנג.

מיט די אױגן געװענדט צום געטומל פֿון דורות,
מיטן האַרץ באַװעגט מיטן רױש פֿון מײַן דור
גײ איך אום אױף דער ערד, װאָס צעגליט איז פֿון שלאַכטן
און מיש אױס מײַן ליד אינעם מעכטיקן כאָר.

כ’האָב ערשט נעכטן געשלונגען דאָס גאָלד פֿון די שטערן,
קױם זיך באַװעגט מיטן שטילן באַװעג פֿון די בלעטער,
געװאָלט מיט דער לײַכטקײט פֿון פֿליענדיקע פֿײגל,
און מיט פֿלינקײט פֿון הירשן איבערן לעבן קלעטערן.

איז מײַן שטילער פֿאַרלאַנג געװאָרן צעפֿליקט און צעריסן
װײַל ס’האָבן מיך אַרומגערינגלט געשעענישן קאָנקרעטע,
ס’זײַנען אױפֿגעגאַנגען האַרבע דראָענדיקע טאַטן
און מײַן חלום איז געװאָרן אַ שטערונג, אַ פֿאַרעטער.

איז אַנטרונען פֿון ליד די שטילע גאָלדענע װוּנדער
װײַל װוּנדער אַלײן װעבן נישט קײן געשיכטע,
די געשיכטע גײט אױף קוליעם און באַנדאַזשן,
און אין װײען װערט געבױרן ס’ליד פֿון דיכטער.

מיט דער נאַכט איז צערונען מײַן זײַדענער חלום,
מיט דער נאַכט איז פֿאַרגאַנגען מײַן שטילער געזאַנג.
הערט־זשע אױס מײַן געשרײ, מײַן הױכע סימפֿאָניע
פֿון אַ װעלט, װאָס קומט מיט פֿרישער פֿרײד און בלאַנק!