Like a young doe you ran off to the hills
to gather the scattered gold of summer.
Then tall grasses even wept at your feet,
and hills gulped their fill of gloom.
Like hungry kestrels winds flew in,
gobbling up the last gold of summer.
Small springs lost their blue color,
creasing as much as the faces of oldsters.
Your letters – heavy judgments, grey vapors,
crazy winds that nip and gnaw at the branches,
winds that tear the roof, wail in chimneys,
and throw leaves at my pane – sick birds…
Like a young doe you ran off to the hills
to gather the scattered gold of summer.
Now, like an invalid nearing death, I fear
the sorrow with which you will come to me.
Translated by Miri Koral
װי א יונגע סאַרנע
יעקב שודריך
װי אַ יונגע סאַרנע ביסטו אין די בערג אַװעק
אױפקלױבן דאָס צעשאָטענע גאָלד פון זומער.
האָבן הױכע גראָזן גאָר געװײנט בײ דײנע פיס,
און ס’האָבן בערג זיך אָנגעטרונקען מיט אומעט
אָנגעפלױגן זײנען װינטן, װי הונגעריקע שפּאַרבערס
און פארצוקט דאַס לעצטע ביסל גאָלד פון זומער.
ס’האָבן װאַסערלעך זײער בלאָע פאַרב פאַרלױרן,
װי פּנימער פון זקנים — קנײטשן באַקומען.
שיקסטו בריװ — משפּטעס שװערע, גראָע כמאַרעס,
משוגענע װינטן, װאָס בײסן און גריזשען די צװײגן,
װינטן, װאָס רײסן דעם דאַך, װײנען אין קױמען,
און װאַרפן בלעטלעך אױף מײן שױב — קראַנקע פײגל…
װי אַ יונגע סאַרנע ביסטו אין די בערג אַװעק
אױפקלױבן דאָס צעשאָטענע גאָלד פון זומער…
איצט שרעק איך זיך, װי א קראַנקער פארן טױט,
פאַר דעם טרױער מיט װעלכן דו װעסט צו מיר קומען…
װי אַ יונגע סאַרנע
יעקבֿ שודריך
װי אַ יונגע סאַרנע ביסטו אין די בערג אַװעק
אױפֿקלױבן דאָס צעשאָטענע גאָלד פֿון זומער.
האָבן הױכע גראָזן גאָר געװײנט בײַ דײַנע פֿיס,
און ס’האָבן בערג זיך אָנגעטרונקען מיט אומעט.
אָנגעפֿלױגן זײַנען װינטן, װי הונגעריקע שפּאַרבערס
און פֿאַרצוקט דאָס לעצטע ביסל גאָלד פֿון זומער.
ס’האָבן װאַסערלעך זײער בלאָע פֿאַרב פֿאַרלױרן,
װי פּנימער פֿון זקנים — קנײטשן באַקומען.
שיקסטו בריװ — משפּטעס שװערע, גראָע כמאַרעס,
משוגענע װינטן, װאָס בײַסן און גריזשען די צװײַגן,
װינטן, װאָס רײַסן דעם דאַך, װײנען אין קױמען,
און װאַרפֿן בלעטלעך אױף מײַן שױב — קראַנקע פֿײגל…
װי אַ יונגע סאַרנע ביסטו אין די בערג אַװעק
אױפֿקלױבן דאָס צעשאָטענע גאָלד פֿון זומער…
איצט שרעק איך זיך, װי אַ קראַנקער פֿאַרן טױט,
פֿאַר דעם טרױער מיט װעלכן דו װעסט צו מיר קומען…